Niewielki skrawek chronionej przyrody zawiera w sobie moc przeróżnego rodzaju wąwozów i pagórków, z których najbardziej znane jest Wzgórze 127. Mimo, że prowadzi nań z dwóch stron dogodny szlak pieszy, to jeszcze nikomu z nas nie udało się podjechać w całości. Takie małe, a takie strome. Zadanie utrudniają blisko rosnące drzewa oraz niewielka szerokość samej ścieżki, która na dodatek zakręca w połowie podjazdu. Postaram się z czasem jeszcze raz spróbować i dołożyć trochę zdjęć oraz parę wykresów z tego i innych podjazdów. Wspaniały teren, licznie odwiedzany przez rowerzystów.
